Categorie: Bericht van Brigitte

Lief publiek, Hoe is het met iedereen? Komend seizoen ga ik met Jenny Arean, de Keizerin van het Vaderlandse Chanson, de Édith Piaf van de Lage Landen, op tournee. We kennen elkaar al lang, we houden allebei van het verhalende kleinkunstlied en hebben daar allebei ook wel wat steekhoudends over te zeggen, én we hadden zin …

De tijd verstrijkt en er lijkt in het Corona-landschap vooralsnog weinig veranderd sinds ik begin april op deze plek een stukje schreef. De 13 voorstellingen van mijn laatste show, die eerst naar het najaar waren verschoven, zijn inmiddels definitief gecanceld en ik kan alleen maar opgelucht zijn dat ik hem vorig najaar al voor de tv heb laten registreren.

Nu wij allemaal binnen moeten blijven had ik eindelijk eens de tijd om te ontdekken dat mijn laatste persoonlijke bericht alweer van 10 januari 2019 is. Dat is schandalig lang geleden!

Mijn tussenjaar zit er bijna op! Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ik heb gewoon te veel nieuwe dingen verzonnen, ik barst uit mijn voegen!

Hier even een tussentijdse update van mij. Ik heb per ongeluk een Feyenoord overwinningslied geschreven. In het bericht hieronder staat een soort illegale bootlegversie van het lied, maar inmiddels heeft het nummer een vlucht genomen.

Mijn kinderen zijn de deur uit! Ze lijken allebei hun draai (lees: een opleiding die ze tot nu toe leuk vinden) en hun stad gevonden te hebben.

Toen ik op een dag thuis meldde dat ik artiest ging worden in plaats van juf Nederlands, legde mijn vader me uit dat dit onmogelijk was. Artiesten zijn een heel ander slag mensen, zei hij, niet ons soort.

We zijn weer heelhuids thuis van een doodgevaarlijke Antillentour. Ik moest spelen op Bonaire en Curaçao. Het was thrillseeking van de bovenste plank. Living to the edge.